ഞാൻ കുടുങ്ങിയപ്പോൾവല പഴയതായിരുന്നു.
ഇഴകളിൽ
മുൻപ് കുടുങ്ങിയവരുടെ
ശേഷിപ്പുകൾ തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു
അവർ രക്ഷപ്പെട്ടതാകുമോ
അതോ തീറ്റയായതാകുമോ
എന്നറിയില്ല.
എന്റെ അനക്കത്തിൽ
വലയാകെ വിറകൊണ്ടു.
ആ വിറ ചിലന്തിയെ
വിളിക്കലാകുമെന്ന ഭയത്തിൽ
ഞാൻ നിശ്ചലനായി.
ഏറെ നേരമായിട്ടും
അതിനെ കണ്ടില്ല,
പിന്നെയാണ് തോന്നിയത്,
ഇല്ലാതായ ചിലന്തിയുടെ
ശേഷിച്ച വലയാകാം ഇത്.
ശ്രമിച്ചുശ്രമിച്ച് ക്ഷീണിച്ച്
വല പൊട്ടിക്കുന്നത്
ഞാൻ നിർത്തുകയാണ്.
പൊട്ടിച്ചാൽ
വീഴുക എങ്ങോട്ടാണെന്ന്
ആർക്കറിയാം.
പയ്യെപ്പയ്യെ
വലയുടെ ഒരുകോണിൽ
ഞാൻ ഒതുങ്ങിക്കൊള്ളാം
വീഴാതിരിക്കാൻ
വലയിൽ ഞാനിപ്പോൾ
തൂങ്ങിപ്പിടിക്കുകയാണ്.


നിങ്ങളെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ
ചുവരിന്റെ പൂർണ്ണത അടഞ്ഞ .jpg)
ദീർഘദൂരയാത്രാവണ്ടിയിൽ എനിക്കൊപ്പമുള്ള യാത്രികർ മാറിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. ആ യാത്രയുടെ ഒടുവിലാണ് ഞാൻ അയാളെ കണ്ടത്: ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ, കവി. അയാളിൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ കണ്ടു. അക്കാലമത്രയും തേടിയത് അയാളെയായിരുന്നുവെന്നും തോന്നി.
തൻ്റെയുള്ളം വെളിപ്പെടും തെളിച്ചത്തിൽ